เดชณรงค์ วันสันเทียะ
อาจารย์ สาขาวิชาเทคโนโลยีโยธาและสถาปัตยกรรม คณะศิลปะศาสตร์ และ วิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
นักวิจัยร่วมโครงการ Housing for All Sisaket

“จากมุมมองของผมนะ ธรรมชาติของคนทุกคน ใคร ๆ ก็อยากมีชีวิตที่ดี ไม่ลำบาก แต่ในกรณีของชาวบ้านที่นี่ (ชุมชนหนองหมู) ขอแค่จะมีชีวิตที่ดีไม่ลำบาก ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

จริงอยู่ที่พื้นที่ตรงนี้มีกลุ่มคนหลากหลาย แต่ละคนก็มีความลำบากที่แตกต่างกันไป แต่ด้วยข้อจำกัดหลายอย่าง ทั้งเรื่องรายได้ ที่ทำมาหากิน สุขภาพ สาธารณูปโภคพื้นฐาน มันยิ่งทำให้สถานการณ์ที่เขาเผชิญอยู่ภายในครอบครัว อย่างเคสที่แม่พิการ ลูกก็พิการ เป็นพิการซ้ำซ้อน มันยิ่งทำให้คุณภาพชีวิตที่ดีกลายเป็นเรื่องยากเข้าไปอีก

ในมุมหนึ่ง เราเองก็ถือว่าเป็นคนนอกพื้นที่ หน่วยงานต่างๆ ที่เข้ามาดำเนินงานต่างๆ ล้วนเป็น คนนอกทั้งสิ้น เพราะคนในหมู่บ้านเขาอยู่อย่างไม่ถูกต้องตามกฏหมาย พอเราหรือใครเข้ามา คนในหมู่บ้านก็จะมีความกลัวอยู่ในใจว่าจะเข้ามาทำอะไรกับเขาหรือเปล่า

ทั้งที่จริงๆ แล้ว ทุกหน่วยงานที่เข้ามาก็มีจุดประสงค์ คือ อยากเข้ามาช่วยเหลือนั่นแหละครับ เพียงแต่เราต้องเข้าใจหัวอกเขาด้วย ชาวบ้าน ก็คือ ‘ชาวบ้าน’ และเสียงคนจนมันไม่ค่อยดัง พูดอะไรไปมันไปไม่ค่อยถึงเบื้องบน

ฝั่งหน่วยงานภาครัฐเขาก็มีระบบมีกฎเกณฑ์เฉพาะของเขา การสื่อสารระหว่างกัน จึงสุ่มเสี่ยงที่จะเกิดความเข้าใจที่ความคลาดเคลื่อน พวกผมในฐานะผู้ร่วมวิจัย เราพยายามที่จะทำหน้าที่เป็นสื่อกลางให้กับทั้งสองฝั่ง เป็นตัวเชื่อมให้ทั้งสองฝั่งเข้าใจกัน

ส่วนตัวผมเชื่อมั่นอย่างมากว่า ต่อให้สุดท้ายแล้วโครงการนี้จะสำเร็จหรือไม่ แต่ทุกฝ่ายล้วนมีความปรารถนาดีต่อกัน และจะหาแนวทางร่วมจนได้ ทุกหน่วยงานที่ผมไปคุย ล้วนต้องการมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือชาวบ้านทั้งนั้น ข้อตกลงร่วม หรือเรื่องฉากทัศน์ของการพัฒนาที่อยู่อาศัย จึงเป็นเรื่องสำคัญมาก

และสำคัญทั้งกับคุณภาพชีวิตของชาวบ้านที่นี่ และคุณภาพชีวิตของเมืองศรีสะเกษที่เราอยู่อาศัยร่วมกัน เราต้องไม่ปล่อยทิ้งพื้นที่ตรงนี้ไว้ ให้เกิดผลกระทบกับชีวิตชาวบ้าน และชีวิตของคนทั้งเมือง เราควรนำความเจริญเข้ามา และเติบโตไปพร้อม ๆ กัน